Przykazanie pierwsze – Nie będziesz miał marzeń cudzych przede mną!

No i zrobiłam to. Musiałam. W końcu od tylu miesięcy wbijali mi do głowy, że to najlepszy sposób na to, aby wreszcie osiągnąć sukces. Co z tego, że po drodze sprzedałam siebie, swoją duszę i wszystkie marzenia, skoro mogłam zyskać tak wiele? Cel uświęca środki, wszyscy doskonale zdają sobie z tego sprawę. Każdy na moim miejscu postąpiłby tak samo, jeśli miałby okazję pójść na skróty. No i stało się – sprzedałam duszę diabłu!

 Iść za marzeniem i znowu iść za marzeniem, i tak zawsze aż do końca.

Uwielbiam cytaty i złote myśli, wśród nich jest wiele sentencji, do których często wracam. Według mnie warte uwagi jest powyższe zdanie, którego autorstwo przypisuje się Josephowi Conradowi. Osobiście uważam, że zawsze warto zatrzymać się na chwilę i odkryć to, co zostało niegdyś powiedziane, a co może nam dodać siły i odwagi na życiowej drodze pełnej nierówności, wzlotów i upadków. Możemy obalać autorytety, z zamiłowaniem łamać pewne normy i wzorce zachowań, ale wtedy życie staje się jakieś dziwnie niepełne i puste. My, ludzie, istoty myślące, po prostu potrzebujemy wiary. Potrzebujemy wierzyć w coś lub kogoś, bo inaczej po prostu brakuje nam sił. Bez tego, nawet tak zdawałoby się prosta i oczywista czynność, jak wstanie z łóżka, może się okazać nie lada wyzwaniem. Musimy pamiętać, że na naszej drodze zawsze zjawi się ktoś, a nawet kilkunastu ktosiów, którzy negować będą nasze podejście do życia, marzenia i ideały. A jednak my mimo wszystko powinniśmy bronić ich z uporem maniaka, tak jak one o nas walczą i zabiegają, kiedy stoją zakurzone na którejś z półek w naszej głowie i błagają o to, abyśmy  się nimi zajęli. Wbrew pozorom to wszystko, co tak naprawdę mamy.

 Pamiętaj, aby zawsze żyć w zgodzie z samym sobą!

Już od najmłodszych lat rozliczne persony wmawiają nam jak powinniśmy się zachowywać, jak powinniśmy wyglądać i jacy powinniśmy być. A to wcale nie jest równoznaczne z tym, że powinniśmy ślepo im ufać, wierzyć i spełniać wszystkie ich zachcianki. Wiele razy jest tak, że ktoś próbuje podciąć komuś skrzydła, skraść wiarę i nadzieję, zniszczyć. Ale w takich sytuacjach trzeba walczyć, nawet jeśli przez tych wszystkich mędrców świata, walka nagle zaczyna być dziwnie irracjonalna. Przede wszystkim trzeba żyć w zgodzie z samym sobą i ze swoimi pragnieniami, bo tylko od nas zależy jak przeżyjemy nasze życie i co uda nam się osiągnąć, a przecież nasze istnienie nie jest wieczne.

Strach przed lataniem i głód doświadczeń.

W takim razie jak to właściwie jest z tym słynnym powiedzeniem – mieć czy być? To oczywiście zależy od nas samych, a odpowiedź na to pytanie nie może być prosta, skoro zadajemy ją sobie już od setek lat. Nie możemy jednak powiedzieć, że jest to takie do końca relatywnie względne, bo wtedy będziemy zmuszeni oszukać samych siebie. Czasami po prostu przychodzi pora, kiedy zdajemy sobie sprawę z tego, że nie można złapać dwóch srok za ogon, ani tym bardziej mieć wszystkiego.  Ale to wcale nie oznacza tego, że nie powinniśmy o to walczyć i dążyć do perfekcji w codziennym życiu. Strach nigdy nie może powstrzymywać nas przed grą, bo jeśli gramy z życiem, to już jesteśmy zwycięzcami. I co z tego, że jedni muszą bardziej starać się od drugich, skoro ci pierwsi wyciągają z tego cenniejsze lekcje, a przy okazji automatycznie stają się silniejsi?

Nie ważne ile razy upadniesz, ważne ile razy wstaniesz.

Codzienność często jest szara, bura i ponura, a nawet najprostsza czynność zaczyna przypominać walkę z wiatrakami. Jednak tak samo, jak nie można zatrzymać się w połowie przejścia na ulicy, tak samo nie można, a nawet nie wolno, zatrzymywać się w połowie życiowej drogi. Nieznane sprawia, że odczuwamy irracjonalny lęk. Jednak chwile po jego pokonaniu, zwykle stają się najpiękniejszymi w naszym życiu. Pamiętajmy tylko zawsze o jednym – nie wolno stawiać cudzych pragnień nad własnymi. Ale z drugiej strony nie można też grać nieczysto i iść na skróty. Bo jak większość z nas doskonale wie – najkrótsza droga często koniec końców okazuje się być najdłuższą, a dążenie po trupach do celu bywa zgubne przede wszystkim dla nas samych. Nie należy zapominać również o tym, że to, co dajemy od siebie innym, później również do nas wraca, tak czy inaczej, bo przyroda sama dba o równowagę.

Cathy 

Dodaj komentarz